संम्झे पुग्छ

साँझ पख कोइली बास बस्दा संम्झे पुग्छ
चैत्र मास पिपल पात खस्दा संम्झे पुग्छ

कहाँ लुकिन मेरी माया

कहाँ लुकिन मेरी माया कुहिरोले छेक्ने गरी
खोजी गर्दा आसु झर्‍यो दुनियाँले देख्ने गरी

सँगै यात्रा गर्ने थियो सम्झौता चै हामी बीच
एक्लै लडेँ सडक माझ वटुवाले टेक्ने गरी

सगर जस्तै डड्यो छाती बिछोडमा चोटको बेला
नूनचुक छर्‍यो पिरतीले आलो घाउ सेक्ने गरी

म त थाकी लडेँ मरेँ अरु पनि थाक्लान पक्कै
आऊ तिमी मलामी भै मेरो लास खेप्ने गरी

याद आए पुगी हेर्नु हामी भेट्ने चौतारीमा
छोडेको छु शीला-ढुंगा मेरै नाम लेख्ने गरी

मेरो जून बादलुमा

मेरो जून बादलुमा छोपिएर हरायो कि....!!
झुल्की आउँदा क्षितिजैमा रोकिएर हरायो कि..!!

यादको आँधी देखा पर्छ परेलीमा रुपा रारा
आज ऱारा गह भरी पोखिएर हरायो कि....!!

न त सर्र्यो बेर्ना गाभा न त फुल्यो प्रीतको फूल
फूलको अभाव कलेजी मै रोपिएर हरायो कि...!!

तिम्रो नाम छाती भित्र राखेको छु भन्ने थिए
सायद त्यो नाम ढुंगा माथी खोपिएर हरायो कि ..!!

रोल्पा रोयो रुकुम रोयो

रोल्पा रोयो रुकुम रोयो रोयो दुनै माडी खारा
रसिदै थे किन सुके संबिधानका सबै धारा

प्रगतिले फड्को मारी चन्द्र छोइ हाँस्ने बेला
आँसु भित्रै पौडिदैछन हुम्ला जुम्ला सोलु बारा

न्याय कानुन सुख शान्ति दिने बाचा खेर जादा
बाचा गर्ने ढुक्कै हिड्छ लाज मान्छन ध्रुब तारा

भोली जगत भन्छ भनी उस्ले रगत दिए पनि
उस्तै समाज हुनु रैछ ब्यर्थै मरे मेरा प्यारा

कुसन्तानका हातमा परि मातृभूमी बेचे भने
अस्तित्व म खोजि आउला,बताई देउ है रुपा रारा

जीवन हाँक्न चल्छ मुटु,

जीवन हाँक्न चल्छ मुटु, कहाँ पुगी रोकिन्छ यो ।
जब धड्कन चल्न छोड्छ, तब जिब्रो टोकिन्छ यो।

दाउ छ धेरै

मेरो मनमा बस्ने खोज्ने दुनियाँको दाउ छ धेरै
जो आए नि बस्न दिन्छु बस्नलाई ठाउँ छ धेरै

सपनी मै देउसी भैलो

सपनी मै  देउसी भैलो बोलेँ जस्तो लाग्यो
बास्ना छैन तैपनि सेल पोलेँ जस्तो लाग्यो

देउता आफै बोल्ने मन्दिर( deuta aafai bole mandir ) बुद्धि मोक्तान (Budd...

देवता आफै बोल्ने मन्दिर

देवता आफै बोल्ने मन्दिर,भेटिएन आज सम्म,
ढुंङ्गा पूज्ने ईच्छा फेरी,मेटिएन आज सम्म

बिना माया तुर्दा खेरी

लाखौ कुरा मनमा खेल्यो बैगुनीलाई कुर्दा खेरी  

वियोग को गजल बन्यो त्यति बेलै फुर्दा खेरी 

शरदमा फुल्ने फूल

दैब कतै देखिएन

दैब कतै देखिएन, यती उमेर टाढा हुँदा पनि ।।
कस्ले सुन्यो मेरो कुरा, मन्दिरमा रुदा पनि ।।

यो मनको पीडा छल्न, मठ मन्दिर् पुगेको थेँ ।
ब्यथा झनै बढ्यो बरु, सुनकै मुर्ती छुदा पनि ।।

 
कर्मै उस्तो हो कि भनी, फेर्न खोजेँ सैंयौ पल्ट ।
गएन खै आफ्नो भाग्य, आँसु झारी धुदा पनि ।।

मान्छे बन्नु दु:ख भित्र ,यस्तै भयो मेरो जीवन ।
चोट लाग्यो बह पोखे, ऐजन् अरु बुँदा पनि ।।

सार सिद्ध मान्छु जीवन, रोइ रोइ मरेँ म त ।
कोही हुन्न अजम्बरी, हाँसी हाँसी ज्यूँदा पनि ।।

बेजोड थ्यो बुद्धि त

 बेजोड थ्यो बुद्धि त,बलै पो पुगेन ।।
ढल्यो यो जिन्दगी, मलै पो पुगेन ।।

राहत बाड्दै थ्यो,ढुकुटी रित्याई
माथिलाई ठीकै भो,तलै पो पुगेन ।।

कहाँ हुन्छ

पाखा हाँसो भित्र पीडा, लुकाएर कहाँ हुन्छ ?
प्रतिष्ठाको हाम्रो सान, झुकाएर कहाँ हुन्छ ?
 

जवानीको लालु पाते,फूल्ने बेला

नहोस् है युद्ध कामना गर्छु।

नहोस् है युद्ध कामना गर्छु।
भै हाले फेरी सामना गर्छु।

तर्के जस्तो गर्‍यौ ।

सामु पर्दा नचिनेर, तर्के जस्तो गर्‍यौ ।
पर पुगी सम्झी फेरी, फर्के जस्तो गर्‍यौ ।

खुशी कै छ गीत गजल

खुशी कै छ गीत गजल, खुशी कै छ कथा पनि
मेरो जस्तै खबर होस् है, साथी तिम्रो त्यता पनि।

हाँसेकै छु बाँचेकै छु, खुशी भरी नाचे कै छु ..
त्यै खुशी मा भुली दिएँ, पीर मर्का ब्यथा पनि
मेरो जस्तै खबर होस् है, साथी तिम्रो त्यता पनि ।

ताजा खबर भन्छु यहाँ', काफल पाक्यो गाउघरमा'
मुग्लान चरी घर फर्के, हाम्रै दाजु जेठा पनि
मेरो जस्तै खबर होस् है, साथी तिम्रो त्यता पनि।

कालो दिन भोगेका हौ, द्धन्द थियो हामी माझ
सद-भाव फर्क्यो आज, हिमाल तराइ जता पनि ।
मेरो जस्तै खबर होस् है, साथी तिम्रो त्यता पनि।

पन्ना मुगा दौलत जोडी, सुख मिल्छ भनेँ तर,
खुशी रै छ ठूलो घर, आफ्नै भन्ने जेथा पनि
मेरो जस्तै खबर होस् है, साथी तिम्रो त्यता पनि।

- बुद्धि मोक्तान

पहिले कतै लुकेर पिएँ।

पहिले कतै लुकेर पिएँ।
अहिले जीउँ दुखेर पिएँ।

एकताको लहरा मै,

एकताको लहरा मै, फलेका छौ तार्लाङ्तुर्लुङ ।
जातीजाती द्धन्द भइ,खस्नु हुन्न खार्लाम्खुर्लुम।